+ میدونی خوبی یه شهر یک نفره چیه؟

- اوممم..نه

+ میشه مطمئن بود کسی وجود نداره که بعدا دلت از دلتنگی براش پرپر بزنه !

 


برچسب‌ها: Believe it or Not
+ خانوم ِلبخند :)

 

 

قبلا فکر می کردم که دوست دارم حداقل تا سال 2050 زنده باشم و بازی فوتبال ربات ها و انسان ها را که وعده داده اند در این سال محقق می شود را تماشا کنم. اما امروز دلم خواست می توانستم تا زمانی که Baymax ساخته شود زنده بمانم.

شاید در مقایسه با Frozen همه ی شخصیت های انیمیشن Big Hero 6 حرفی برای گفتن نداشته باشند اما خب نمی شود از وجود یک رابطه ی برادرانه در ابتدای فیلم احساس لذت نکرد. نمی شود معنای رفاقت را از این انیمیشن حذف کرد..نمی شود لذت نبرد از مفهوم ِ گذشت ، آن هم در مورد موجودی که قلب ندارد،ساخته ی دست انسان است و مدام تاکید می کند که برای جنگیدن و ضرر رساندن ساخته نشده است و این در حالی اتفاق می افتد که انسان ها سال هاست درگیر دنیای نابرابر جنگ شده اند...

Baymax را هم می شود اندازه ی olaf در Frozen دوست داشت و صحنه ی جا ماندن ِ  Baymax در تونل هم می تواند به اندازه ی آب شدن olaf کنار شومینه چشم ِ آدم را تر کند.

انیمیشن Big Hero 6  به اعتقاد من یک لانگ شات از زندگی آدم هایی است که خلاق اند اما تنهایی کاری از دستشان بر نمی آید ،شاید هم یک کلوز آپ از رابطه ی صمیمی بین Hiro و رفیقش Baymax که شبیه یک خمیر گرم ِ شیرینی به نظر می رسد. یک موجود بزرگ ِ بغل کردنی که فکر می کنم بزرگی قلبش خیلی بیشتر از حجم شکم ِ گنده اش باشد با آنکه به جای قلب، فقط یک تراشه ی الکترومغناطیسی توی سینه اش جاگذاری شده است.

آدم به یک Baymax در زندگیش نیاز دارد.. یکی مثل Baymax که بزند روی شانه ات بگوید گریه کن..گریه یک واکنش طبیعی است برای انسان، وقتی که درد دارد..یکی مثل این خمیر گرم شیرین که وقتی فشارت افتاده، دمای بدنت را چک کند و بگوید زیادی سرد شده ای و خودش بلد باشد چطوری گرمت کند. یکی که نگران زخم انگشت پایت باشد و صادقانه بپرسد اگر آن را لمس کند دردآور است یا نه...حتا اگر برنامه ریزی شده باشد و از روی کدهایی که برایش تعریف کرده اند، بغلت کند و بگوید انسان ها وقتی چیزی یا کسی را  از دست می دهند نیاز به احساس ِ حمایت و دوست داشته شدن از جانب دوستان و اطرافیانشان دارند... یک Baymax باید باشد تا اگر روزی خواست برود، آدم بتواند بهش بگوید نرو...دیگر نمی توانم تو را هم از دست بدهم..! و او با اطمینان بگوید: من تا همیشه کنارت خواهم ماند.

 

(タイトルなし) のデコメ絵文字Big Hero 6 محصول کمپانی والت دیزنی و برنده ی جایزه ی اسکار 2015 برای بهترین انیمیشن

 


برچسب‌ها: Big Hero Bigger Heart
+ خانوم ِلبخند :) |
 

*خون دل خوردن و دلتنگ نشستن تا چند؟

دیگر ای غنچه برون آر سر از پیرهنت...

 

از رفیق هایش نه پرویز مشکاتیان مانده و نه محمدرضای لطفی..خودش هم در گوشه ای از آلمان روزگار می‎گذراند. خانه اش در ایران به ثبت آثار ملی رسیده است.همان خانه اش که درخت ارغوان دارد..همان درخت ارغوانی که شعر معروف ِ ارغوانم تنهاست را برای آن گفته است.

باز آی دلبرا یش را که علی آقای قربانی می خواند یکجورهایی دل ِآدم را آرام و سبک می کند..سبک مثل پَری که توی هوا با باد رقصیده و حالا روی صورت کودکی فرود آمده و قلقلکش می دهد .مخصوصا وقتی به آن جا می رسد که می گوید:

ای سایه صبر کن که برآید به کام دل...آن آرزو که در دل ِ امّیدوار توست..

سال ها پیش، شعرهایی می خواندم و می شنیدم که شاعرش را خوب نمی شناختم اما یک حس ِ خنک ِ لطیف هرچند غمگین، زیر پوستم می دوید. سایه ی عزیز، هوشنگ ابتهاج همان شاعری است که ششم اسفندماه زاد روزش بود و گویا حال ِ چندان مساعدی ندارد ولی امیدوارم عمرش دراز باشد و هوای پرنیان گونه ی شعرهایش تا ابد مانا بماند...

 

*هوشنگ ابتهاج

 

+ خانوم ِلبخند :)